Słownik hipsterskich terminów piwnych

Zdaję sobie sprawę z tego, że nie wszyscy czytelnicy mojego bloga znają pewne słowa, którymi często się posługuję. Nie będę wyjaśniał ich w każdym wpisie z osobna, dlatego powstał ten słownik.

Ale – piwo górnej fermentacji, czyli przeprowadzanej w temperaturze 16-22º C. Ma bardzo wiele różnych odmian, a najwięcej z nich wywodzi się z Wielkiej Brytanii i Belgii. Charakteryzuje się kwiatowo-owocowym profilem zapachowym pochodzącym z pracy drożdży.

Barley Wine – „wino jęczmienne”. Jasne piwo górnej fermentacji o bardzo wysokim ekstrakcie (ponad 20º Blg) i dużej zawartości alkoholu (ponad 10%).

Blg – patrz ekstrakt.

Brzeczka – ogólnie rzecz biorąc piwo przed fermentacją. Brzeczkę uzyskuje się poprzez zacieranie słodu, a następnie gotuje się ją (warzy) z dodatkiem chmielu. Po dodaniu drożdży, brzeczka zamienia się w piwo w procesie fermentacji.

Diacetyl – naturalny, organiczny związek chemiczny, który wnosi do piwa aromat maślany lub jogurtowy. Powstaje w wyniku błędnie przeprowadzonej fermentacji lub na skutek infekcji bakteryjnej. Składnik niepożądany, traktowany jako wada. Akceptowalny tylko w niewielkiej ilości w czeskich pilsach i milk stoutach.

DMS – dimetylosiarczek. Naturalny, organiczny związek chemiczny, który wnosi do piwa aromat kukurydzy z puszki, gotowanego kalafiora, cebuli, czosnku lub innych warzyw. Powstaje z niskiej jakości słodu (najczęściej pilzneńskiego), zwykle podczas źle przeprowadzonego warzenia. Składnik niepożądany, traktowany jako wada.

Ekstrakt – procentowa zawartość cukrów w brzeczce przed fermentacją. Wyrażany w stopniach Plato lub Ballinga (Blg), albo w procentach (tak, jak na czeskich piwach). Im większy ekstrakt, tym piwo jest bardziej treściwe i zawiera więcej alkoholu.

Hefe-Weizen, Weiβbier – piwo pszeniczne górnej fermentacji, wywodzące się z Bawarii. Charakteryzuje się jasną barwą, mętnością oraz aromatem bananów i goździków.

IBU – International Bitterness Unit, czyli międzynarodowa jednostka goryczki. Jej miarą jest zawartość alfa-kwasów, czyli goryczkowych związków organicznych pochodzących z chmielu.

IPA – India Pale Ale. Mocne piwo górnej fermentacji o dużej zawartości chmielu i wysokiej goryczce. Styl wywodzi się z Wielkiej Brytanii, gdzie powstał na potrzeby morskiego transportu piwa do Indii. Obecnie ma wiele różnych odmian, a najpopularniejszą jest American IPA, chmielone amerykańskimi odmianami chmielu, które cechują się aromatami cytrusowymi i żywicznymi.

Lager – piwo dolnej fermentacji, czyli przeprowadzanej w temperaturze 8-12º C. Charakteryzuje się czystym profilem zapachowym (nie ma aromatów pochodzących od drożdży). Ma wiele odmian, a najwięcej z nich wywodzi się z Niemiec, Czech i Polski.

Pils – mocniej chmielona odmiana jasnego lagera. Występuje w wersji czeskiej i niemieckiej. Stąd różne formy nazwy (która pochodzi od czeskiego miasta Pilzno). Spotyka się również określenia Pilsner, Pilzner i Pilsener.

Rauchbier – niemieckie słowo określające piwo ze słodu wędzonego, po polsku często nazywane piwem dymionym.

Reinheitsgebot – bawarskie prawo czystości ustanowione w 1516 roku, mówiące o tym, że do produkcji piwa wolno używać tylko wody, słodu jęczmiennego i chmielu.

RIS – Russian Imperial Stout. Ciemne piwo górnej fermentacji o bardzo wysokim ekstrakcie, mocno palone, mocno chmielone, o dużej zawartości alkoholu.

Słód – główny surowiec do produkcji piwa. Jest to ziarno zboża, które zostało podkiełkowane, a następnie wysuszone lub wyprażone. Zawiera enzymy, które podczas procesu zacierania rozkładają  skrobię na cząsteczki prostych cukrów, które mogą być przetworzone przez drożdże. Od ilości i rodzaju słodu zależy barwa, smak, aromat oraz zawartość ekstraktu w piwie. Słód może być produkowany z jęczmienia, pszenicy, żyta, jak również owsa i gryki.

Stout – ciemne piwo górnej fermentacji z dodatkiem palonego jęczmienia. Ma wiele odmian, na przykład Oatmeal Stout (z dodatkiem płatków owsianych), Milk Stout (z dodatkiem laktozy), Coffee Stout (z dodatkiem kawy), Dry Stout (wersja wytrawna), Foregin Extra Stout (wersja bardziej treściwa), RIS (wersja najbardziej ekstremalna).

Warka – partia piwa jednorazowo warzona w browarze.

Warzenie – ściśle rzecz biorąc gotowanie brzeczki, połączone z chmieleniem, trwające zwykle godzinę. W szerszym pojęciu używa się tego terminu do określenia całego procesu produkcji piwa, nie należy jednak go mylić z fermentacją (dlatego chwyty reklamowe w stylu „długo warzone”, „warzone w procesie otwartej fermentacji”, „prosto z warzelni” to bzdura).

Witbier – piwo pszeniczne w stylu belgijskim z dodatkiem kolendry i skórki pomarańczy oraz niesłodowanej pszenicy w zasypie.

 


3 responses to “Słownik hipsterskich terminów piwnych

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s